Graffiti 1: Urine

In het bos groeien bomen en in de stad woekert graffiti. Zo zit de natuur in elkaar. Als ik door de stad fiets of als de urban jungle langs mijn treinraam voorbij schuift, dan scan ik de graffiti. Ik vind het niet altijd mooi, maar meestal wel boeiend. Hier op mijn blog af en toe een voorbeeld van wat ik in mijn vizier krijg.

Neem nou deze:
Urine graffiti

Urine-2
Hoe krijg je dat voor elkaar? Op de spoorbrug is amper plek. De letters lijken groter dan een armlengte. Heeft iemand op de kop gehangen, vastgehouden aan de enkels door een vriend? Of zijn ze via de smalle rode buis door de duivenkak naar het midden geschuifeld? Half achterover hangend met één hand aan de betonnen rand en dan spuiten met de andere. Daarom zijn de letters waarschijnlijk zo recht en hoekig; op de kop schrijven of bungelend aan een arm, dat is al lastig genoeg.
Zo veel moeite en dan pers je er het woord “URINE” uit. Waarom? Misschien is dit wel de eerlijkste graffiti van Nederland: spuiten om je plasje achter te laten.

    Ik werk als creatieve professional. Ik ben tekstschrijver en ik maak video’s. Daarnaast ontwikkel ik concepten voor campagnes of evenementen. Ook begeleid ik rollenspellen en brainstormsessies. Benieuwd of we samen kunnen werken? Laten we een kop koffie gaan drinken (met taart!) en dan komen we er vast wel achter.

    Tagged as: , ,

    Categorized in: Blog