Worstelen met Lady Dynamite

Een nieuwe serie van de makers van Arrested Development!. Een comedy over een Hollywood actrice met een bipolaire stoornis, gespeeld door Maria Bamford, een Hollywood actrice met een bipolaire stoornis.

Dat klinkt goed! Ik kruip in mijn Snuggie en installeer me voor een marathon bankzitten. Gelukkig begrijpt Netflix hoe ik een serie wil kijken. Niet eentje per week, maar in één keer de hele rits.

Al na een paar minuten kijken heb je het idee dat je in een bipolaire achtbaan zit. Je springt heen en weer tussen drie tijdlijnen en tussen werkelijkheid en de fantasie van de hoofdpersoon, Maria Bamford (ja, Lady Dynamite heet in de serie Maria Bamford en wordt gespeeld door Maria Bamford, maar ze speelt niet zichzelf en toch ook wel weer een beetje).

Het mag duidelijk zijn: als kijker heb je het niet gemakkelijk. Het is soms zoeken naar de lijn en vaak is het zeer absurd.

Absurd mag van mij best, maar dan wel met overtuiging. Het kan me niet schelen hoe ver een karakter van de werkelijkheid af staat, als het personage er zelf maar in lijkt te geloven. Dat mis ik bij Lady Dynamite. De acteurs blijven steken in platte typetjes. Misschien zijn ze zelf de verhaallijn ook een beetje kwijt en lukt het daarom niet om in de huid van het personage te kruipen.

Het ergste aan deze serie is de overvloed aan meta-grappen. Regelmatig forceert een karakter de vierde wand om ons een hilarische inkijk in de Hollywood wereld te gunnen.

Als Frank Underwood in House of Cards zich tot mij richt en vraagt of ik hem heb gemist, dan zit ik op het puntje van mijn stoel.

Bij Lady Dynamite heb ik echter nooit het gevoel dat de uitstapjes van de personages voor mij als kijker bedoelt zijn. Veel meer lijkt het op een grote ons-kent-ons orgie van de showbizz incrowd. Vandaar waarschijnlijk ook de grote schare aan bijrolletjes voor Hollywoodsterren, die zichzelf of een vreemde versie van zichzelf spelen. “Kijk mij eens mezelf en Hollywood niet serieus nemen, tsjonge ik ben mij er eentje!”

Eerlijk is eerlijk; over het hele eerste seizoen van deze serie kan ik weinig zeggen, want verder dan aflevering één ben ik nooit gekomen en zelfs die alleen met hangen en wurgen en flink wat doorspoelen. Als je Arrested Development gezien hebt, dan zou je bij deze serie wel eens dezelfde teleurstelling kunnen meemaken als ik. Als je deze serie nooit gekeken hebt, dan zou ik Lady Dynamite ook laten schieten en de vrijgekomen binge-watch-tijd gebruiken om Arrested Development op te slurpen.

Arrested Development

    Ik werk als creatieve professional. Ik ben tekstschrijver en ik maak video’s. Daarnaast ontwikkel ik concepten voor campagnes of evenementen. Ook begeleid ik rollenspellen en brainstormsessies. Benieuwd of we samen kunnen werken? Laten we een kop koffie gaan drinken (met taart!) en dan komen we er vast wel achter.

    Tagged as: ,

    Categorized in: Blog